стогнатиUkrainian conjugation
“to groan, to wail, to weep, to moan”/[stɔɦˈnate]/imperfective
present
| 1st person singular | стогну́ |
|---|---|
| 2nd person singular | сто́гнеш |
| 3rd person singular | сто́гне |
| 1st person plural | сто́гнем, сто́гнемо |
| 2nd person plural | сто́гнете |
| 3rd person plural | сто́гнуть |
future
| 1st person singular | бу́ду стогна́ти, бу́ду стогна́ть, стогна́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш стогна́ти, бу́деш стогна́ть, стогна́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де стогна́ти, бу́де стогна́ть, стогна́тиме |
| 1st person plural | бу́демо стогна́ти, бу́демо стогна́ть, стогна́тимемо, стогна́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете стогна́ти, бу́дете стогна́ть, стогна́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть стогна́ти, бу́дуть стогна́ть, стогна́тимуть |
past
| masculine singular | стогна́в |
|---|---|
| feminine singular | стогна́ла |
| neuter singular | стогна́ло |
| plural | стогна́ли |
imperative
| 2nd person singular | стогни́ |
|---|---|
| 1st person plural | стогні́м, стогні́мо |
| 2nd person plural | стогні́ть |
Other forms
- стогна́тиcanonical · imperfective
- stohnátyromanization
- 6°cclass
- стогна́тиimperfective · infinitive
- стогна́тьimperfective · infinitive
- сто́гнучиadverbial · imperfective · present
- стогна́вшиadverbial · imperfective · past