спішитиUkrainian conjugation
“to hurry, to hasten, to make haste, to be in a hurry”/[sʲpʲiˈʃɪte] | [ˈsʲpʲiʃete] | [sʲpʲiˈʃɪte]/imperfective
present
| 1st person singular | спішу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | спіши́ш |
| 3rd person singular | спіши́ть |
| 1st person plural | спіши́м, спішимо́ |
| 2nd person plural | спішите́ |
| 3rd person plural | спіша́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду спіши́ти, бу́ду спіши́ть, спіши́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш спіши́ти, бу́деш спіши́ть, спіши́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де спіши́ти, бу́де спіши́ть, спіши́тиме |
| 1st person plural | бу́демо спіши́ти, бу́демо спіши́ть, спіши́тимемо, спіши́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете спіши́ти, бу́дете спіши́ть, спіши́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть спіши́ти, бу́дуть спіши́ть, спіши́тимуть |
past
| masculine singular | спіши́в |
|---|---|
| feminine singular | спіши́ла |
| neuter singular | спіши́ло |
| plural | спіши́ли |
imperative
| 2nd person singular | спіши́ |
|---|---|
| 1st person plural | спіші́м, спіші́мо |
| 2nd person plural | спіші́ть |
Other forms
- спіши́тиcanonical · imperfective
- spišýtyromanization
- 4bclass
- спіши́тиimperfective · infinitive
- спіши́тьimperfective · infinitive
- спішачи́adverbial · imperfective · present
- спіши́вшиadverbial · imperfective · past