спочиватиUkrainian conjugation
“to rest, to repose (to cease from action, motion, work, or performance of any kind)”/[spɔt͡ʃeˈʋate]/imperfective
Aspect partner: спочи́ти
present
| 1st person singular | спочива́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | спочива́єш |
| 3rd person singular | спочива́є |
| 1st person plural | спочива́єм, спочива́ємо |
| 2nd person plural | спочива́єте |
| 3rd person plural | спочива́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду спочива́ти, бу́ду спочива́ть, спочива́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш спочива́ти, бу́деш спочива́ть, спочива́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де спочива́ти, бу́де спочива́ть, спочива́тиме |
| 1st person plural | бу́демо спочива́ти, бу́демо спочива́ть, спочива́тимемо, спочива́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете спочива́ти, бу́дете спочива́ть, спочива́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть спочива́ти, бу́дуть спочива́ть, спочива́тимуть |
past
| masculine singular | спочива́в |
|---|---|
| feminine singular | спочива́ла |
| neuter singular | спочива́ло |
| plural | спочива́ли |
imperative
| 2nd person singular | спочива́й |
|---|---|
| 1st person plural | спочива́ймо |
| 2nd person plural | спочива́йте |
Other forms
- спочива́тиcanonical · imperfective
- spočyvátyromanization
- спочи́тиperfective
- спочи́нутиperfective · rare
- 1aclass
- спочива́тиimperfective · infinitive
- спочива́тьimperfective · infinitive
- спочива́ючийactive · imperfective · present
- спочива́ючиadverbial · imperfective · present
- спочива́вшиadverbial · imperfective · past