погодитисяUkrainian conjugation
“to agree, to consent (give approval)”/[pɔˈɦɔdetesʲɐ] | [pɔɦɔˈdɪtesʲɐ] | [pɔˈɦɔdetesʲɐ]/perfective
Aspect partner: пого́джуватися
future
| 1st person singular | пого́джуся, пого́джусь |
|---|---|
| 2nd person singular | пого́дишся |
| 3rd person singular | пого́диться |
| 1st person plural | пого́димся, пого́димося, пого́димось |
| 2nd person plural | пого́дитеся, пого́дитесь |
| 3rd person plural | пого́дяться |
past
| masculine singular | пого́дився, пого́дивсь |
|---|---|
| feminine singular | пого́дилася, пого́дилась |
| neuter singular | пого́дилося, пого́дилось |
| plural | пого́дилися, пого́дились |
imperative
| 2nd person singular | пого́дься |
|---|---|
| 1st person plural | пого́дьмося, пого́дьмось |
| 2nd person plural | пого́дьтеся, пого́дьтесь |
Other forms
- пого́дитисяcanonical · perfective
- pohódytysjaromanization
- пого́джуватисяimperfective
- 4aclass
- пого́дитисяinfinitive · perfective
- пого́дитисьinfinitive · perfective
- пого́дитьсяinfinitive · perfective
- пого́дившисьadverbial · past · perfective