оволодіватиUkrainian conjugation

to capture, to take hold of, to seize/[ɔwɔɫɔdʲiˈʋate]/imperfective

Aspect partner: оволоді́ти

present

1st person singularоволодіва́ю
2nd person singularоволодіва́єш
3rd person singularоволодіва́є
1st person pluralоволодіва́єм, оволодіва́ємо
2nd person pluralоволодіва́єте
3rd person pluralоволодіва́ють

future

1st person singularбу́ду оволодіва́ти, бу́ду оволодіва́ть, оволодіва́тиму
2nd person singularбу́деш оволодіва́ти, бу́деш оволодіва́ть, оволодіва́тимеш
3rd person singularбу́де оволодіва́ти, бу́де оволодіва́ть, оволодіва́тиме
1st person pluralбу́демо оволодіва́ти, бу́демо оволодіва́ть, оволодіва́тимемо, оволодіва́тимем
2nd person pluralбу́дете оволодіва́ти, бу́дете оволодіва́ть, оволодіва́тимете
3rd person pluralбу́дуть оволодіва́ти, бу́дуть оволодіва́ть, оволодіва́тимуть

past

masculine singularоволодіва́в
feminine singularоволодіва́ла
neuter singularоволодіва́ло
pluralоволодіва́ли

imperative

2nd person singularоволодіва́й
1st person pluralоволодіва́ймо
2nd person pluralоволодіва́йте

Other forms

  • оволодіва́тиcanonical · imperfective
  • ovolodivátyromanization
  • оволоді́тиperfective
  • 1aclass
  • оволодіва́тиimperfective · infinitive
  • оволодіва́тьimperfective · infinitive
  • оволодіва́ючиadverbial · imperfective · present
  • оволодіва́вшиadverbial · imperfective · past