обізватисяUkrainian conjugation
“to say a word (to say anything)”/[ɔbʲizˈʋatesʲɐ]/perfective
Aspect partner: обзива́тися
future
| 1st person singular | обізву́ся, обізву́сь |
|---|---|
| 2nd person singular | обізве́шся |
| 3rd person singular | обізве́ться |
| 1st person plural | обізве́мся, обізвемо́ся, обізвемо́сь |
| 2nd person plural | обізвете́ся, обізвете́сь |
| 3rd person plural | обізву́ться |
past
| masculine singular | обізва́вся, обізва́всь |
|---|---|
| feminine singular | обізва́лася, обізва́лась |
| neuter singular | обізва́лося, обізва́лось |
| plural | обізва́лися, обізва́лись |
imperative
| 2nd person singular | обізви́ся, обізви́сь |
|---|---|
| 1st person plural | обізві́мся, обізві́мося, обізві́мось |
| 2nd person plural | обізві́ться |
Other forms
- обізва́тисяcanonical · perfective
- obizvátysjaromanization
- обзива́тисяimperfective
- 6°bclass
- обізва́тисяinfinitive · perfective
- обізва́тисьinfinitive · perfective
- обізва́тьсяinfinitive · perfective
- обізва́вшисьadverbial · past · perfective