кріпитиUkrainian conjugation
“to fasten, to fix in place, to secure in place”/[krʲiˈpɪte]/imperfective
present
| 1st person singular | кріплю́ |
|---|---|
| 2nd person singular | крі́пиш |
| 3rd person singular | крі́пить |
| 1st person plural | крі́пим, крі́пимо |
| 2nd person plural | крі́пите |
| 3rd person plural | крі́плять |
future
| 1st person singular | бу́ду кріпи́ти, бу́ду кріпи́ть, кріпи́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш кріпи́ти, бу́деш кріпи́ть, кріпи́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де кріпи́ти, бу́де кріпи́ть, кріпи́тиме |
| 1st person plural | бу́демо кріпи́ти, бу́демо кріпи́ть, кріпи́тимемо, кріпи́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете кріпи́ти, бу́дете кріпи́ть, кріпи́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть кріпи́ти, бу́дуть кріпи́ть, кріпи́тимуть |
past
| masculine singular | кріпи́в |
|---|---|
| feminine singular | кріпи́ла |
| neuter singular | кріпи́ло |
| plural | кріпи́ли |
imperative
| 2nd person singular | кріпи́ |
|---|---|
| 1st person plural | кріпі́м, кріпі́мо |
| 2nd person plural | кріпі́ть |
Other forms
- кріпи́тиcanonical · imperfective
- kripýtyromanization
- 4cclass
- кріпи́тиimperfective · infinitive
- кріпи́тьimperfective · infinitive
- крі́пленийimperfective · passive · past
- impersonal: крі́пленоimperfective · passive · past
- крі́плячиadverbial · imperfective · present
- кріпи́вшиadverbial · imperfective · past