закінчуватисяUkrainian conjugation
“to end, to come to an end, to conclude, to terminate”/[zɐˈkʲint͡ʃʊʋɐtesʲɐ]/imperfective
Aspect partners: закі́нчитися, закінчи́тися
present
| 3rd person singular | закі́нчується |
|---|---|
| 3rd person plural | закі́нчуються |
future
| 3rd person singular | бу́де закі́нчуватися, бу́де закі́нчуватись, бу́де закі́нчуваться, закі́нчуватиметься |
|---|---|
| 3rd person plural | бу́дуть закі́нчуватися, бу́дуть закі́нчуватись, бу́дуть закі́нчуваться, закі́нчуватимуться |
past
| masculine singular | закі́нчувався, закі́нчувавсь |
|---|---|
| feminine singular | закі́нчувалася, закі́нчувалась |
| neuter singular | закі́нчувалося, закі́нчувалось |
| plural | закі́нчувалися, закі́нчувались |
Other forms
- закі́нчуватисяcanonical · imperfective
- zakínčuvatysjaromanization
- закі́нчитисяperfective
- закінчи́тисяperfective
- 2aclass
- закі́нчуватисяimperfective · infinitive
- закі́нчуватисьimperfective · infinitive
- закі́нчуватьсяimperfective · infinitive
- закі́нчуючисьadverbial · imperfective · present
- закі́нчувавшисьadverbial · imperfective · past