закінчитисяUkrainian conjugation
“to end, to come to an end, to be over, to conclude, to terminate”/[zɐˈkʲint͡ʃetesʲɐ] | [zɐkʲinˈt͡ʃɪtesʲɐ]/perfective
Aspect partner: закі́нчуватися
future
| 3rd person singular | закі́нчиться, закінчи́ться |
|---|---|
| 3rd person plural | закі́нчаться, закінча́ться |
past
| masculine singular | закі́нчився, закі́нчивсь, закінчи́вся, закінчи́всь |
|---|---|
| feminine singular | закі́нчилася, закі́нчилась, закінчи́лася, закінчи́лась |
| neuter singular | закі́нчилося, закі́нчилось, закінчи́лося, закінчи́лось |
| plural | закі́нчилися, закі́нчились, закінчи́лися, закінчи́лись |
Other forms
- закі́нчитисяcanonical
- закінчи́тисяcanonical · perfective
- zakínčytysjaromanization
- zakinčýtysjaromanization
- закі́нчуватисяimperfective
- 4a // 4bclass
- закі́нчитисяinfinitive · perfective
- закі́нчитисьinfinitive · perfective
- закі́нчитьсяinfinitive · perfective
- закінчи́тисяinfinitive · perfective
- закінчи́тисьinfinitive · perfective
- закінчи́тьсяinfinitive · perfective
- закі́нчившисьadverbial · past · perfective
- закінчи́вшисьadverbial · past · perfective