дзвонитиUkrainian conjugation
“to produce sound”/[d͡zwɔˈnɪte]/imperfective
Aspect partner: подзвони́ти
present
| 1st person singular | дзвоню́ |
|---|---|
| 2nd person singular | дзво́ниш |
| 3rd person singular | дзво́нить |
| 1st person plural | дзво́ним, дзво́нимо |
| 2nd person plural | дзво́ните |
| 3rd person plural | дзво́нять |
future
| 1st person singular | бу́ду дзвони́ти, бу́ду дзвони́ть, дзвони́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш дзвони́ти, бу́деш дзвони́ть, дзвони́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де дзвони́ти, бу́де дзвони́ть, дзвони́тиме |
| 1st person plural | бу́демо дзвони́ти, бу́демо дзвони́ть, дзвони́тимемо, дзвони́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете дзвони́ти, бу́дете дзвони́ть, дзвони́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть дзвони́ти, бу́дуть дзвони́ть, дзвони́тимуть |
past
| masculine singular | дзвони́в |
|---|---|
| feminine singular | дзвони́ла |
| neuter singular | дзвони́ло |
| plural | дзвони́ли |
imperative
| 2nd person singular | дзвони́ |
|---|---|
| 1st person plural | дзвоні́м, дзвоні́мо |
| 2nd person plural | дзвоні́ть |
Other forms
- дзвони́тиcanonical · imperfective
- dzvonýtyromanization
- подзвони́тиperfective
- 4cclass
- дзвони́тиimperfective · infinitive
- дзвони́тьimperfective · infinitive
- дзво́нячиadverbial · imperfective · present
- дзвони́вшиadverbial · imperfective · past