дзвенітиUkrainian conjugation
“to ring, to jingle, to chime, to clink, to clank, to ding”/[d͡zʋeˈnʲite]/imperfective
present
| 1st person singular | дзвеню́ |
|---|---|
| 2nd person singular | дзвени́ш |
| 3rd person singular | дзвени́ть |
| 1st person plural | дзвени́м, дзвенимо́ |
| 2nd person plural | дзвените́ |
| 3rd person plural | дзвеня́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду дзвені́ти, бу́ду дзвені́ть, дзвені́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш дзвені́ти, бу́деш дзвені́ть, дзвені́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де дзвені́ти, бу́де дзвені́ть, дзвені́тиме |
| 1st person plural | бу́демо дзвені́ти, бу́демо дзвені́ть, дзвені́тимемо, дзвені́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете дзвені́ти, бу́дете дзвені́ть, дзвені́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть дзвені́ти, бу́дуть дзвені́ть, дзвені́тимуть |
past
| masculine singular | дзвені́в |
|---|---|
| feminine singular | дзвені́ла |
| neuter singular | дзвені́ло |
| plural | дзвені́ли |
imperative
| 2nd person singular | дзвени́ |
|---|---|
| 1st person plural | дзвені́м, дзвені́мо |
| 2nd person plural | дзвені́ть |
Other forms
- дзвені́тиcanonical · imperfective
- dzvenítyromanization
- 5bclass
- дзвені́тиimperfective · infinitive
- дзвені́тьimperfective · infinitive
- дзвенячи́adverbial · imperfective · present
- дзвені́вшиadverbial · imperfective · past