Skip to main content

ганьбитиUkrainian conjugation

to disgrace, to dishonour, to shame (bring shame or ignominy upon)/[ɦɐnʲˈbɪte]/imperfective

present

1st person singularганьблю́
2nd person singularганьби́ш
3rd person singularганьби́ть
1st person pluralганьби́м, ганьбимо́
2nd person pluralганьбите́
3rd person pluralганьбля́ть

future

1st person singularбу́ду ганьби́ти, бу́ду ганьби́ть, ганьби́тиму
2nd person singularбу́деш ганьби́ти, бу́деш ганьби́ть, ганьби́тимеш
3rd person singularбу́де ганьби́ти, бу́де ганьби́ть, ганьби́тиме
1st person pluralбу́демо ганьби́ти, бу́демо ганьби́ть, ганьби́тимемо, ганьби́тимем
2nd person pluralбу́дете ганьби́ти, бу́дете ганьби́ть, ганьби́тимете
3rd person pluralбу́дуть ганьби́ти, бу́дуть ганьби́ть, ганьби́тимуть

past

masculine singularганьби́в
feminine singularганьби́ла
neuter singularганьби́ло
pluralганьби́ли

imperative

2nd person singularганьби́
1st person pluralганьбі́м, ганьбі́мо
2nd person pluralганьбі́ть

Other forms

  • ганьби́тиcanonical · imperfective
  • hanʹbýtyromanization
  • 4bclass
  • ганьби́тиimperfective · infinitive
  • ганьби́тьimperfective · infinitive
  • га́ньбленийimperfective · passive · past
  • impersonal: га́ньбленоimperfective · passive · past
  • ганьблячи́adverbial · imperfective · present
  • ганьби́вшиadverbial · imperfective · past