відіслатиUkrainian conjugation
“to send away, to send off, to dispatch”/[ʋʲidʲisˈɫate]/perfective
present
| 1st person singular | відішлю́ |
|---|---|
| 2nd person singular | відішле́ш |
| 3rd person singular | відішле́ |
| 1st person plural | відішле́м, відішлемо́ |
| 2nd person plural | відішлете́ |
| 3rd person plural | відішлю́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду відісла́ти, бу́ду відісла́ть, відісла́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відісла́ти, бу́деш відісла́ть, відісла́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де відісла́ти, бу́де відісла́ть, відісла́тиме |
| 1st person plural | бу́демо відісла́ти, бу́демо відісла́ть, відісла́тимемо, відісла́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете відісла́ти, бу́дете відісла́ть, відісла́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відісла́ти, бу́дуть відісла́ть, відісла́тимуть |
past
| masculine singular | відісла́в |
|---|---|
| feminine singular | відісла́ла |
| neuter singular | відісла́ло |
| plural | відісла́ли |
imperative
| 2nd person singular | відішли́ |
|---|---|
| 1st person plural | відішлі́м, відішлі́мо |
| 2nd person plural | відішлі́ть |
Other forms
- відісла́тиcanonical · perfective
- vidislátyromanization
- 6bclass
- відісла́тиimperfective · infinitive
- відісла́тьimperfective · infinitive
- відішлючи́adverbial · imperfective · present
- відісла́вшиadverbial · imperfective · past