відходитиUkrainian conjugation
“to go away”/[ʋʲidˈxɔdete] | [ʋʲidxɔˈdɪte]/imperfective
Aspect partner: відійти́
present
| 1st person singular | відхо́джу |
|---|---|
| 2nd person singular | відхо́диш |
| 3rd person singular | відхо́дить |
| 1st person plural | відхо́дим, відхо́димо |
| 2nd person plural | відхо́дите |
| 3rd person plural | відхо́дять |
future
| 1st person singular | бу́ду відхо́дити, бу́ду відхо́дить, відхо́дитиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відхо́дити, бу́деш відхо́дить, відхо́дитимеш |
| 3rd person singular | бу́де відхо́дити, бу́де відхо́дить, відхо́дитиме |
| 1st person plural | бу́демо відхо́дити, бу́демо відхо́дить, відхо́дитимемо, відхо́дитимем |
| 2nd person plural | бу́дете відхо́дити, бу́дете відхо́дить, відхо́дитимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відхо́дити, бу́дуть відхо́дить, відхо́дитимуть |
past
| masculine singular | відхо́див |
|---|---|
| feminine singular | відхо́дила |
| neuter singular | відхо́дило |
| plural | відхо́дили |
imperative
| 2nd person singular | відхо́дь |
|---|---|
| 1st person plural | відхо́дьмо |
| 2nd person plural | відхо́дьте |
Other forms
- відхо́дитиcanonical · imperfective
- vidxódytyromanization
- відійти́perfective
- 4aclass
- відхо́дитиimperfective · infinitive
- відхо́дитьimperfective · infinitive
- відхо́дячиadverbial · imperfective · present
- відхо́дившиadverbial · imperfective · past