відніматиUkrainian conjugation
“to take away, to remove”/[ʋʲidʲnʲiˈmate]/imperfective
Aspect partners: відня́ти, відійня́ти
present
| 1st person singular | відніма́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | відніма́єш |
| 3rd person singular | відніма́є |
| 1st person plural | відніма́єм, відніма́ємо |
| 2nd person plural | відніма́єте |
| 3rd person plural | відніма́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду відніма́ти, бу́ду відніма́ть, відніма́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відніма́ти, бу́деш відніма́ть, відніма́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де відніма́ти, бу́де відніма́ть, відніма́тиме |
| 1st person plural | бу́демо відніма́ти, бу́демо відніма́ть, відніма́тимемо, відніма́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете відніма́ти, бу́дете відніма́ть, відніма́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відніма́ти, бу́дуть відніма́ть, відніма́тимуть |
past
| masculine singular | відніма́в |
|---|---|
| feminine singular | відніма́ла |
| neuter singular | відніма́ло |
| plural | відніма́ли |
imperative
| 2nd person singular | відніма́й |
|---|---|
| 1st person plural | відніма́ймо |
| 2nd person plural | відніма́йте |
Other forms
- відніма́тиcanonical · imperfective
- vidnimátyromanization
- відня́тиperfective
- відійня́тиperfective
- 1aclass
- відніма́тиimperfective · infinitive
- відніма́тьimperfective · infinitive
- відніма́ючиadverbial · imperfective · present
- відніма́вшиadverbial · imperfective · past