відноситиUkrainian conjugation
“to bear away, to carry away, to take away”/[ʋʲidˈnɔsete] | [ʋʲidnɔˈsɪte]/imperfective
Aspect partner: віднести́
present
| 1st person singular | відно́шу |
|---|---|
| 2nd person singular | відно́сиш |
| 3rd person singular | відно́сить |
| 1st person plural | відно́сим, відно́симо |
| 2nd person plural | відно́сите |
| 3rd person plural | відно́сять |
future
| 1st person singular | бу́ду відно́сити, бу́ду відно́сить, відно́ситиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відно́сити, бу́деш відно́сить, відно́ситимеш |
| 3rd person singular | бу́де відно́сити, бу́де відно́сить, відно́ситиме |
| 1st person plural | бу́демо відно́сити, бу́демо відно́сить, відно́ситимемо, відно́ситимем |
| 2nd person plural | бу́дете відно́сити, бу́дете відно́сить, відно́ситимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відно́сити, бу́дуть відно́сить, відно́ситимуть |
past
| masculine singular | відно́сив |
|---|---|
| feminine singular | відно́сила |
| neuter singular | відно́сило |
| plural | відно́сили |
imperative
| 2nd person singular | відно́сь |
|---|---|
| 1st person plural | відно́сьмо |
| 2nd person plural | відно́сьте |
Other forms
- відно́ситиcanonical · imperfective
- vidnósytyromanization
- віднести́perfective
- 4aclass
- відно́ситиimperfective · infinitive
- відно́ситьimperfective · infinitive
- відно́сячиadverbial · imperfective · present
- відно́сившиadverbial · imperfective · past