відмінятиUkrainian conjugation
“to alter”/[ʋʲidʲmʲiˈnʲate]/imperfective
Aspect partner: відміни́ти
present
| 1st person singular | відміня́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | відміня́єш |
| 3rd person singular | відміня́є |
| 1st person plural | відміня́єм, відміня́ємо |
| 2nd person plural | відміня́єте |
| 3rd person plural | відміня́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду відміня́ти, бу́ду відміня́ть, відміня́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відміня́ти, бу́деш відміня́ть, відміня́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де відміня́ти, бу́де відміня́ть, відміня́тиме |
| 1st person plural | бу́демо відміня́ти, бу́демо відміня́ть, відміня́тимемо, відміня́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете відміня́ти, бу́дете відміня́ть, відміня́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відміня́ти, бу́дуть відміня́ть, відміня́тимуть |
past
| masculine singular | відміня́в |
|---|---|
| feminine singular | відміня́ла |
| neuter singular | відміня́ло |
| plural | відміня́ли |
imperative
| 2nd person singular | відміня́й |
|---|---|
| 1st person plural | відміня́ймо |
| 2nd person plural | відміня́йте |
Other forms
- відміня́тиcanonical · imperfective
- vidminjátyromanization
- відміни́тиperfective
- 1aclass
- відміня́тиimperfective · infinitive
- відміня́тьimperfective · infinitive
- відміня́ючиadverbial · imperfective · present
- відміня́вшиadverbial · imperfective · past