відмінюватиUkrainian conjugation
“to alter”/[ʋʲidʲˈmʲinʲʊʋɐte]/imperfective
Aspect partner: відміни́ти
present
| 1st person singular | відмі́нюю |
|---|---|
| 2nd person singular | відмі́нюєш |
| 3rd person singular | відмі́нює |
| 1st person plural | відмі́нюєм, відмі́нюємо |
| 2nd person plural | відмі́нюєте |
| 3rd person plural | відмі́нюють |
future
| 1st person singular | бу́ду відмі́нювати, бу́ду відмі́нювать, відмі́нюватиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відмі́нювати, бу́деш відмі́нювать, відмі́нюватимеш |
| 3rd person singular | бу́де відмі́нювати, бу́де відмі́нювать, відмі́нюватиме |
| 1st person plural | бу́демо відмі́нювати, бу́демо відмі́нювать, відмі́нюватимемо, відмі́нюватимем |
| 2nd person plural | бу́дете відмі́нювати, бу́дете відмі́нювать, відмі́нюватимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відмі́нювати, бу́дуть відмі́нювать, відмі́нюватимуть |
past
| masculine singular | відмі́нював |
|---|---|
| feminine singular | відмі́нювала |
| neuter singular | відмі́нювало |
| plural | відмі́нювали |
imperative
| 2nd person singular | відмі́нюй |
|---|---|
| 1st person plural | відмі́нюймо |
| 2nd person plural | відмі́нюйте |
Other forms
- відмі́нюватиcanonical · imperfective
- vidmínjuvatyromanization
- відміни́тиperfective
- 2aclass
- відмі́нюватиimperfective · infinitive
- відмі́нюватьimperfective · infinitive
- відмі́нюванийimperfective · passive · past
- impersonal: відмі́нюваноimperfective · passive · past
- відмі́нюючиadverbial · imperfective · present
- відмі́нювавшиadverbial · imperfective · past