відмінитиUkrainian conjugation
“to alter”/[ʋʲidʲmʲiˈnɪte]/perfective
Aspect partners: відміня́ти, відмі́нювати
future
| 1st person singular | відміню́ |
|---|---|
| 2nd person singular | відмі́ниш |
| 3rd person singular | відмі́нить |
| 1st person plural | відмі́ним, відмі́нимо |
| 2nd person plural | відмі́ните |
| 3rd person plural | відмі́нять |
past
| masculine singular | відміни́в |
|---|---|
| feminine singular | відміни́ла |
| neuter singular | відміни́ло |
| plural | відміни́ли |
imperative
| 2nd person singular | відміни́ |
|---|---|
| 1st person plural | відміні́м, відміні́мо |
| 2nd person plural | відміні́ть |
Other forms
- відміни́тиcanonical · perfective
- vidminýtyromanization
- відміня́тиimperfective
- відмі́нюватиimperfective
- 4cclass
- відміни́тиinfinitive · perfective
- відміни́тьinfinitive · perfective
- відмі́ненийpassive · past · perfective
- impersonal: відмі́неноpassive · past · perfective
- відміни́вшиadverbial · past · perfective