відмовлятиUkrainian conjugation

to refuse, to deny (:somebody something — кому́сь (dative) + infinitive or у/в + locative)/[ʋʲidmɔu̯ˈlʲate]/imperfective

Aspect partner: відмо́вити

present

1st person singularвідмовля́ю
2nd person singularвідмовля́єш
3rd person singularвідмовля́є
1st person pluralвідмовля́єм, відмовля́ємо
2nd person pluralвідмовля́єте
3rd person pluralвідмовля́ють

future

1st person singularбу́ду відмовля́ти, бу́ду відмовля́ть, відмовля́тиму
2nd person singularбу́деш відмовля́ти, бу́деш відмовля́ть, відмовля́тимеш
3rd person singularбу́де відмовля́ти, бу́де відмовля́ть, відмовля́тиме
1st person pluralбу́демо відмовля́ти, бу́демо відмовля́ть, відмовля́тимемо, відмовля́тимем
2nd person pluralбу́дете відмовля́ти, бу́дете відмовля́ть, відмовля́тимете
3rd person pluralбу́дуть відмовля́ти, бу́дуть відмовля́ть, відмовля́тимуть

past

masculine singularвідмовля́в
feminine singularвідмовля́ла
neuter singularвідмовля́ло
pluralвідмовля́ли

imperative

2nd person singularвідмовля́й
1st person pluralвідмовля́ймо
2nd person pluralвідмовля́йте

Other forms

  • відмовля́тиcanonical · imperfective
  • vidmovljátyromanization
  • відмо́витиperfective
  • 1aclass
  • відмовля́тиimperfective · infinitive
  • відмовля́тьimperfective · infinitive
  • відмовля́ючиadverbial · imperfective · present
  • відмовля́вшиadverbial · imperfective · past