відмовитисяUkrainian conjugation
“to refuse (decline a request or demand)”/[ʋʲidˈmɔʋetesʲɐ]/perfective
Aspect partner: відмовля́тися
future
| 1st person singular | відмо́влюся, відмо́влюсь |
|---|---|
| 2nd person singular | відмо́вишся |
| 3rd person singular | відмо́виться |
| 1st person plural | відмо́вимся, відмо́вимося, відмо́вимось |
| 2nd person plural | відмо́витеся, відмо́витесь |
| 3rd person plural | відмо́вляться |
past
| masculine singular | відмо́вився, відмо́вивсь |
|---|---|
| feminine singular | відмо́вилася, відмо́вилась |
| neuter singular | відмо́вилося, відмо́вилось |
| plural | відмо́вилися, відмо́вились |
imperative
| 2nd person singular | відмо́вся, відмо́всь |
|---|---|
| 1st person plural | відмо́вмося, відмо́вмось |
| 2nd person plural | відмо́втеся, відмо́втесь |
Other forms
- відмо́витисяcanonical · perfective
- vidmóvytysjaromanization
- відмовля́тисяimperfective
- 4aclass
- відмо́витисяinfinitive · perfective
- відмо́витисьinfinitive · perfective
- відмо́витьсяinfinitive · perfective
- відмо́вившисьadverbial · past · perfective