відмежуватисяUkrainian conjugation
“to dissociate oneself, to distance oneself, to mark oneself off, to separate oneself (from: від + genitive)”/[ʋʲidmeʒʊˈʋatesʲɐ]/perfective
Aspect partner: відмежо́вуватися
future
| 1st person singular | відмежо́вуюся, відмежо́вуюсь |
|---|---|
| 2nd person singular | відмежо́вуєшся |
| 3rd person singular | відмежо́вується |
| 1st person plural | відмежо́вуємся, відмежо́вуємося, відмежо́вуємось |
| 2nd person plural | відмежо́вуєтеся, відмежо́вуєтесь |
| 3rd person plural | відмежо́вуються |
past
| masculine singular | відмежо́вувався, відмежо́вувавсь |
|---|---|
| feminine singular | відмежо́вувалася, відмежо́вувалась |
| neuter singular | відмежо́вувалося, відмежо́вувалось |
| plural | відмежо́вувалися, відмежо́вувались |
imperative
| 2nd person singular | відмежо́вуйся, відмежо́вуйсь |
|---|---|
| 1st person plural | відмежо́вуймося, відмежо́вуймось |
| 2nd person plural | відмежо́вуйтеся, відмежо́вуйтесь |
Other forms
- відмежува́тисяcanonical · perfective
- vidmežuvátysjaromanization
- відмежо́вуватисяimperfective
- 2aclass
- відмежо́вуватисяinfinitive · perfective
- відмежо́вуватисьinfinitive · perfective
- відмежо́вуватьсяinfinitive · perfective
- відмежо́вувавшисьadverbial · past · perfective