відволіктиUkrainian conjugation
“to drag away”/[ʋʲidwɔlʲikˈtɪ]/perfective
Aspect partner: відволіка́ти
future
| 1st person singular | відволочу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | відволо́чеш |
| 3rd person singular | відволо́че |
| 1st person plural | відволо́чем, відволо́чемо |
| 2nd person plural | відволо́чете |
| 3rd person plural | відволо́чуть |
past
| masculine singular | відволо́к, відволі́к |
|---|---|
| feminine singular | відволокла́, відволікла́ |
| neuter singular | відволокло́, відволікло́ |
| plural | відволокли́, відволікли́ |
imperative
| 2nd person singular | відволочи́ |
|---|---|
| 1st person plural | відволочі́м, відволочі́мо |
| 2nd person plural | відволочі́ть |
Other forms
- відволікти́canonical · perfective
- vidvoliktýromanization
- відволіка́тиimperfective
- 8cclass
- відволікти́infinitive · perfective
- відволі́кшиadverbial · past · perfective