відволікатиUkrainian conjugation
“to drag away”/[ʋʲidwɔlʲiˈkate]/imperfective
Aspect partner: відволікти́
present
| 1st person singular | відволіка́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | відволіка́єш |
| 3rd person singular | відволіка́є |
| 1st person plural | відволіка́єм, відволіка́ємо |
| 2nd person plural | відволіка́єте |
| 3rd person plural | відволіка́ють |
future
| 1st person singular | відволіка́тиму, бу́ду відволіка́ти, бу́ду відволіка́ть |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш відволіка́ти, бу́деш відволіка́ть, відволіка́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де відволіка́ти, бу́де відволіка́ть, відволіка́тиме |
| 1st person plural | бу́демо відволіка́ти, бу́демо відволіка́ть, відволіка́тимемо, відволіка́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете відволіка́ти, бу́дете відволіка́ть, відволіка́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відволіка́ти, бу́дуть відволіка́ть, відволіка́тимуть |
past
| masculine singular | відволіка́в |
|---|---|
| feminine singular | відволіка́ла |
| neuter singular | відволіка́ло |
| plural | відволіка́ли |
imperative
| 2nd person singular | відволіка́й |
|---|---|
| 1st person plural | відволіка́ймо |
| 2nd person plural | відволіка́йте |
Other forms
- відволіка́тиcanonical · imperfective
- vidvolikátyromanization
- відволікти́perfective
- відволокти́perfective · rare
- 1aclass
- відволіка́тиimperfective · infinitive
- відволіка́тьimperfective · infinitive
- відволіка́ючиadverbial · imperfective · present
- відволіка́вшиadverbial · imperfective · past