вчитиUkrainian conjugation
“to teach (with person in accusative case + noun in genitive case or + infinitive)”/[ˈʍt͡ʃɪte]/imperfective
present
| 1st person singular | вчу |
|---|---|
| 2nd person singular | вчиш |
| 3rd person singular | вчить |
| 1st person plural | вчим, вчимо́ |
| 2nd person plural | вчите́ |
| 3rd person plural | вчать |
future
| 1st person singular | бу́ду вчи́ти, бу́ду вчи́ть, вчи́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш учи́ти, бу́деш учи́ть, вчи́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де вчи́ти, бу́де вчи́ть, вчи́тиме |
| 1st person plural | бу́демо вчи́ти, бу́демо вчи́ть, вчи́тимемо, вчи́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете вчи́ти, бу́дете вчи́ть, вчи́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть учи́ти, бу́дуть учи́ть, вчи́тимуть |
past
| masculine singular | вчив |
|---|---|
| feminine singular | вчи́ла |
| neuter singular | вчи́ло |
| plural | вчи́ли |
imperative
| 2nd person singular | вчи |
|---|---|
| 1st person plural | вчім, вчі́мо |
| 2nd person plural | вчіть |
Other forms
- вчи́тиcanonical · imperfective
- včýtyromanization
- навчи́тиperfective
- вивчи́тиperfective
- 4bclass
- вчи́тиimperfective · infinitive
- вчитьimperfective · infinitive
- вче́нийimperfective · passive · past
- impersonal: вче́ноimperfective · passive · past
- вчачи́adverbial · imperfective · present
- вчи́вшиadverbial · imperfective · past
- учи́тиalternative