вражатиUkrainian conjugation
“to astound, to astonish”/[wrɐˈʒate]/imperfective
Aspect partner: вра́зити
present
| 1st person singular | вража́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | вража́єш |
| 3rd person singular | вража́є |
| 1st person plural | вража́єм, вража́ємо |
| 2nd person plural | вража́єте |
| 3rd person plural | вража́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду вража́ти, бу́ду вража́ть, вража́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш уража́ти, бу́деш уража́ть, вража́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де вража́ти, бу́де вража́ть, вража́тиме |
| 1st person plural | бу́демо вража́ти, бу́демо вража́ть, вража́тимемо, вража́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете вража́ти, бу́дете вража́ть, вража́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть уража́ти, бу́дуть уража́ть, вража́тимуть |
past
| masculine singular | вража́в |
|---|---|
| feminine singular | вража́ла |
| neuter singular | вража́ло |
| plural | вража́ли |
imperative
| 2nd person singular | вража́й |
|---|---|
| 1st person plural | вража́ймо |
| 2nd person plural | вража́йте |
Other forms
- вража́тиcanonical · imperfective
- vražátyromanization
- вра́зитиperfective
- 1aclass
- вража́тиimperfective · infinitive
- вража́тьimperfective · infinitive
- вража́ючиadverbial · imperfective · present
- вража́вшиadverbial · imperfective · past
- уража́тиalternative