вклинитисяUkrainian conjugation
“to wedge itself/oneself in”/[ʍkɫeˈnɪtesʲɐ]/perfective
Aspect partner: вкли́нюватися
future
| 1st person singular | вклиню́ся, вклиню́сь |
|---|---|
| 2nd person singular | вклини́шся |
| 3rd person singular | вклини́ться |
| 1st person plural | вклини́мся, вклинимо́ся, вклинимо́сь |
| 2nd person plural | вклините́ся, вклините́сь |
| 3rd person plural | вклиня́ться |
past
| masculine singular | вклини́вся, вклини́всь |
|---|---|
| feminine singular | вклини́лася, вклини́лась |
| neuter singular | вклини́лося, вклини́лось |
| plural | вклини́лися, вклини́лись |
imperative
| 2nd person singular | вклини́ся, вклини́сь |
|---|---|
| 1st person plural | вклині́мся, вклині́мося, вклині́мось |
| 2nd person plural | вклині́ться |
Other forms
- 4bclass
- вклини́тисяinfinitive · perfective
- вклини́тисьinfinitive · perfective
- вклини́тьсяinfinitive · perfective
- вклини́вшисьadverbial · past · perfective
- вклини́тисяcanonical · perfective
- vklynýtysjaromanization
- вкли́нюватисяimperfective
- уклини́тисяalternative