визнаватиUkrainian conjugation
“to acknowledge, to recognize, to accept (admit as fact or truth)”/[ʋeznɐˈʋate]/imperfective
Aspect partner: ви́знати
present
| 1st person singular | визнаю́ |
|---|---|
| 2nd person singular | визнає́ш |
| 3rd person singular | визнає́ |
| 1st person plural | визнає́м, визнаємо́ |
| 2nd person plural | визнаєте́ |
| 3rd person plural | визнаю́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду визнава́ти, бу́ду визнава́ть, визнава́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш визнава́ти, бу́деш визнава́ть, визнава́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де визнава́ти, бу́де визнава́ть, визнава́тиме |
| 1st person plural | бу́демо визнава́ти, бу́демо визнава́ть, визнава́тимемо, визнава́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете визнава́ти, бу́дете визнава́ть, визнава́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть визнава́ти, бу́дуть визнава́ть, визнава́тимуть |
past
| masculine singular | визнава́в |
|---|---|
| feminine singular | визнава́ла |
| neuter singular | визнава́ло |
| plural | визнава́ли |
imperative
| 2nd person singular | визнава́й |
|---|---|
| 1st person plural | визнава́ймо |
| 2nd person plural | визнава́йте |
Other forms
- визнава́тиcanonical · imperfective
- vyznavátyromanization
- ви́знатиperfective
- 13bclass
- визнава́тиimperfective · infinitive
- визнава́тьimperfective · infinitive
- визнаючи́adverbial · imperfective · present
- визнава́вшиadverbial · imperfective · past