визволятисяUkrainian conjugation
“to get free, to break free, to free oneself (from), to get loose”/[ʋezwɔˈlʲatesʲɐ]/imperfective
Aspect partner: ви́зволитися
present
| 1st person singular | визволя́юся, визволя́юсь |
|---|---|
| 2nd person singular | визволя́єшся |
| 3rd person singular | визволя́ється |
| 1st person plural | визволя́ємся, визволя́ємося, визволя́ємось |
| 2nd person plural | визволя́єтеся, визволя́єтесь |
| 3rd person plural | визволя́ються |
future
| 1st person singular | бу́ду визволя́тися, бу́ду визволя́тись, бу́ду визволя́ться, визволя́тимусь, визволя́тимуся |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш визволя́тися, бу́деш визволя́тись, бу́деш визволя́ться, визволя́тимешся |
| 3rd person singular | бу́де визволя́тися, бу́де визволя́тись, бу́де визволя́ться, визволя́тиметься |
| 1st person plural | бу́демо визволя́тися, бу́демо визволя́тись, бу́демо визволя́ться, визволя́тимемось, визволя́тимемося, визволя́тимемся |
| 2nd person plural | бу́дете визволя́тися, бу́дете визволя́тись, бу́дете визволя́ться, визволя́тиметесь, визволя́тиметеся |
| 3rd person plural | бу́дуть визволя́тися, бу́дуть визволя́тись, бу́дуть визволя́ться, визволя́тимуться |
past
| masculine singular | визволя́вся, визволя́всь |
|---|---|
| feminine singular | визволя́лася, визволя́лась |
| neuter singular | визволя́лося, визволя́лось |
| plural | визволя́лися, визволя́лись |
imperative
| 2nd person singular | визволя́йся, визволя́йсь |
|---|---|
| 1st person plural | визволя́ймося, визволя́ймось |
| 2nd person plural | визволя́йтеся, визволя́йтесь |
Other forms
- визволя́тисяcanonical · imperfective
- vyzvoljátysjaromanization
- ви́зволитисяperfective
- 1aclass
- визволя́тисяimperfective · infinitive
- визволя́тисьimperfective · infinitive
- визволя́тьсяimperfective · infinitive
- визволя́ючисьadverbial · imperfective · present
- визволя́вшисьadverbial · imperfective · past