визволятиUkrainian conjugation
“to free, to liberate, to release, to set free, to deliver (from captivity, restraint, servitude, etc.)”/[ʋezwɔˈlʲate]/imperfective
Aspect partner: ви́зволити
present
| 1st person singular | визволя́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | визволя́єш |
| 3rd person singular | визволя́є |
| 1st person plural | визволя́єм, визволя́ємо |
| 2nd person plural | визволя́єте |
| 3rd person plural | визволя́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду визволя́ти, бу́ду визволя́ть, визволя́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш визволя́ти, бу́деш визволя́ть, визволя́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де визволя́ти, бу́де визволя́ть, визволя́тиме |
| 1st person plural | бу́демо визволя́ти, бу́демо визволя́ть, визволя́тимемо, визволя́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете визволя́ти, бу́дете визволя́ть, визволя́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть визволя́ти, бу́дуть визволя́ть, визволя́тимуть |
past
| masculine singular | визволя́в |
|---|---|
| feminine singular | визволя́ла |
| neuter singular | визволя́ло |
| plural | визволя́ли |
imperative
| 2nd person singular | визволя́й |
|---|---|
| 1st person plural | визволя́ймо |
| 2nd person plural | визволя́йте |
Other forms
- визволя́тиcanonical · imperfective
- vyzvoljátyromanization
- ви́зволитиperfective
- 1aclass
- визволя́тиimperfective · infinitive
- визволя́тьimperfective · infinitive
- визволя́ючиadverbial · imperfective · present
- визволя́вшиadverbial · imperfective · past