бубонітиUkrainian conjugation
“to mumble, to mutter”/[bʊboˈnʲite]/imperfective
Aspect partner: побубоні́ти
present
| 1st person singular | бубоню́ |
|---|---|
| 2nd person singular | бубони́ш |
| 3rd person singular | бубони́ть |
| 1st person plural | бубони́м, бубонимо́ |
| 2nd person plural | бубоните́ |
| 3rd person plural | бубоня́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду бубоні́ти, бу́ду бубоні́ть, бубоні́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш бубоні́ти, бу́деш бубоні́ть, бубоні́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де бубоні́ти, бу́де бубоні́ть, бубоні́тиме |
| 1st person plural | бу́демо бубоні́ти, бу́демо бубоні́ть, бубоні́тимемо, бубоні́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете бубоні́ти, бу́дете бубоні́ть, бубоні́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть бубоні́ти, бу́дуть бубоні́ть, бубоні́тимуть |
past
| masculine singular | бубоні́в |
|---|---|
| feminine singular | бубоні́ла |
| neuter singular | бубоні́ло |
| plural | бубоні́ли |
imperative
| 2nd person singular | бубони́ |
|---|---|
| 1st person plural | бубоні́м, бубоні́мо |
| 2nd person plural | бубоні́ть |
Other forms
- бубоні́тиcanonical · imperfective
- bubonítyromanization
- побубоні́тиperfective
- 5bclass
- бубоні́тиimperfective · infinitive
- бубоні́тьimperfective · infinitive
- бубонячи́adverbial · imperfective · present
- бубоні́вшиadverbial · imperfective · past