брякнутиUkrainian conjugation
“to swell”/[ˈbrʲaknʊte]/imperfective
Aspect partner: набря́кнути
present
| 1st person singular | бря́кну |
|---|---|
| 2nd person singular | бря́кнеш |
| 3rd person singular | бря́кне |
| 1st person plural | бря́кнем, бря́кнемо |
| 2nd person plural | бря́кнете |
| 3rd person plural | бря́кнуть |
future
| 1st person singular | бу́ду бря́кнути, бу́ду бря́кнуть, бря́кнутиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш бря́кнути, бу́деш бря́кнуть, бря́кнутимеш |
| 3rd person singular | бу́де бря́кнути, бу́де бря́кнуть, бря́кнутиме |
| 1st person plural | бу́демо бря́кнути, бу́демо бря́кнуть, бря́кнутимемо, бря́кнутимем |
| 2nd person plural | бу́дете бря́кнути, бу́дете бря́кнуть, бря́кнутимете |
| 3rd person plural | бу́дуть бря́кнути, бу́дуть бря́кнуть, бря́кнутимуть |
past
| masculine singular | бря́кнув |
|---|---|
| feminine singular | бря́кнула |
| neuter singular | бря́кнуло |
| plural | бря́кнули |
imperative
| 2nd person singular | бря́кни |
|---|---|
| 1st person plural | бря́кнім, бря́кнімо |
| 2nd person plural | бря́кніть |
Other forms
- бря́кнутиcanonical · imperfective
- brjáknutyromanization
- набря́кнутиperfective
- 3aclass
- бря́кнутиimperfective · infinitive
- бря́кнутьimperfective · infinitive
- бря́кнучиadverbial · imperfective · present
- бря́кнувшиadverbial · imperfective · past