moćiSerbo-Croatian conjugation
“can, to be able to”//môt͡ɕi//imperfective
present
| 3rd person singular | može, mogne |
|---|---|
| 3rd person plural | mogu, mognu |
future
| 3rd person singular | moći će, bȕdē mogao |
|---|---|
| 3rd person plural | moći ćе̄, bȕdū mogli |
past
| 3rd person singular | mogao je, bȉo je mogao |
|---|---|
| 3rd person plural | mogli su, bíli su mogli |
imperfect
| 3rd person singular | mogaše |
|---|---|
| 3rd person plural | mogahu |
aorist
| 3rd person singular | može |
|---|---|
| 3rd person plural | mogoše |
conditional
| 3rd person singular | mogao bi, bȉo bi mogao |
|---|---|
| 3rd person plural | mogli bi, bíli bi mogli |
Other forms
- mȍćicanonical · imperfective · perfective
- мо̏ћиcyrillic
- moćiinfinitive
- moguimperfective · present · singular
- mognemperfective · present · singular
- možešimperfective · present · singular
- mognešperfective · present · singular
- možemoimperfective · plural · present
- mognemoperfective · plural · present
- možeteimperfective · plural · present
- mogneteperfective · plural · present
- moći ćufuture · future-i · singular
- moći ćešfuture · future-i · singular
- moći ćemofuture · future-i · plural
- moći ćetefuture · future-i · plural
- bȕdēm mogaofuture · future-ii · singular