одбитиSerbo-Croatian conjugation
“to refuse”//ǒdbiti//perfective
present
| 3rd person singular | одбије |
|---|---|
| 3rd person plural | одбију |
future
| 3rd person singular | одбит ће, одбиће, бу̏де̄ одбио |
|---|---|
| 3rd person plural | одбит ће̄, одбиће, бу̏дӯ одбили |
past
| 3rd person singular | одбио је, би̏о је одбио |
|---|---|
| 3rd person plural | одбили су, би́ли су одбили |
aorist
| 3rd person singular | одби |
|---|---|
| 3rd person plural | одбише |
conditional
| 3rd person singular | одбио би, би̏о би одбио |
|---|---|
| 3rd person plural | одбили би, би́ли би одбили |
Other forms
- о̀дбитиcanonical · perfective
- òdbitiromanization
- одбитиinfinitive
- одбијемpresent · singular
- одбијешpresent · singular
- одбијемоplural · present
- одбијетеplural · present
- одбит ћуfuture · future-i · singular
- одбићуfuture · future-i · singular
- одбит ћешfuture · future-i · singular
- одбићешfuture · future-i · singular
- одбит ћемоfuture · future-i · plural
- одбићемоfuture · future-i · plural
- одбит ћетеfuture · future-i · plural
- одбићетеfuture · future-i · plural
- бу̏де̄м одбиоfuture · future-ii · singular