удовлетворитьRussian conjugation
“to satisfy”/[ʊdəvlʲɪtvɐˈrʲitʲ]/perfective
Aspect partner: удовлетворя́ть
future
| 1st person singular | удовлетворю́ |
|---|---|
| 2nd person singular | удовлетвори́шь |
| 3rd person singular | удовлетвори́т |
| 1st person plural | удовлетвори́м |
| 2nd person plural | удовлетвори́те |
| 3rd person plural | удовлетворя́т |
past
| masculine singular | удовлетвори́л |
|---|---|
| feminine singular | удовлетвори́ла |
| neuter singular | удовлетвори́ло |
| plural | удовлетвори́ли |
imperative
| 2nd person singular | удовлетвори́ |
|---|---|
| 2nd person plural | удовлетвори́те |
Other forms
- удовлетвори́тьcanonical · perfective
- udovletvorítʹromanization
- удовлетворя́тьimperfective
- 4b perfective transitiveclass
- удовлетвори́тьinfinitive · perfective
- удовлетвори́вшийactive · participle · past
- удовлетворённыйparticiple · passive · past
- удовлетвори́вadverbial · participle · past
- удовлетвори́вшиadverbial · participle · past