сопрячьRussian conjugation
“to join, to couple, to conjugate, to mate”/[sɐˈprʲæt͡ɕ]/perfective
Aspect partner: сопряга́ть
future
| 1st person singular | сопрягу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | сопряжёшь |
| 3rd person singular | сопряжёт |
| 1st person plural | сопряжём |
| 2nd person plural | сопряжёте |
| 3rd person plural | сопрягу́т |
past
| masculine singular | сопря́г |
|---|---|
| feminine singular | сопрягла́ |
| neuter singular | сопрягло́ |
| plural | сопрягли́ |
imperative
| 2nd person singular | сопряги́ |
|---|---|
| 2nd person plural | сопряги́те |
Other forms
- сопря́чьcanonical · perfective
- soprjáčʹromanization
- сопряга́тьimperfective
- 8b/b perfective transitiveclass
- сопря́чьinfinitive · perfective
- сопря́гшийactive · participle · past
- сопряжённыйparticiple · passive · past
- сопря́гшиadverbial · participle · past