сигналитьRussian conjugation
“to signal”/[sʲɪɡˈnalʲɪtʲ]/imperfective
Aspect partner: просигна́лить
present
| 1st person singular | сигна́лю |
|---|---|
| 2nd person singular | сигна́лишь |
| 3rd person singular | сигна́лит |
| 1st person plural | сигна́лим |
| 2nd person plural | сигна́лите |
| 3rd person plural | сигна́лят |
future
| 1st person singular | бу́ду сигна́лить |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь сигна́лить |
| 3rd person singular | бу́дет сигна́лить |
| 1st person plural | бу́дем сигна́лить |
| 2nd person plural | бу́дете сигна́лить |
| 3rd person plural | бу́дут сигна́лить |
past
| masculine singular | сигна́лил |
|---|---|
| feminine singular | сигна́лила |
| neuter singular | сигна́лило |
| plural | сигна́лили |
imperative
| 2nd person singular | сигна́ль |
|---|---|
| 2nd person plural | сигна́льте |
Other forms
- сигна́литьcanonical · imperfective
- signálitʹromanization
- просигна́литьperfective
- 4a imperfective transitiveclass
- сигна́литьimperfective · infinitive
- сигна́лящийactive · participle · present
- сигна́лившийactive · participle · past
- сигна́лимыйparticiple · passive · present
- сигна́ленныйparticiple · passive · past
- сигна́ляadverbial · participle · present
- сигна́ливadverbial · participle · past
- сигна́лившиadverbial · participle · past