прощатьсяRussian conjugation
“to say goodbye, to bid farewell”/[prɐˈɕːat͡sːə]/imperfective
Aspect partners: прости́ться, попроща́ться, распроща́ться
present
| 1st person singular | проща́юсь |
|---|---|
| 2nd person singular | проща́ешься |
| 3rd person singular | проща́ется |
| 1st person plural | проща́емся |
| 2nd person plural | проща́етесь |
| 3rd person plural | проща́ются |
future
| 1st person singular | бу́ду проща́ться |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь проща́ться |
| 3rd person singular | бу́дет проща́ться |
| 1st person plural | бу́дем проща́ться |
| 2nd person plural | бу́дете проща́ться |
| 3rd person plural | бу́дут проща́ться |
past
| masculine singular | проща́лся |
|---|---|
| feminine singular | проща́лась |
| neuter singular | проща́лось |
| plural | проща́лись |
imperative
| 2nd person singular | проща́йся |
|---|---|
| 2nd person plural | проща́йтесь |
Other forms
- проща́тьсяcanonical · imperfective
- proščátʹsjaromanization
- прости́тьсяperfective
- попроща́тьсяperfective
- распроща́тьсяperfective
- 1a imperfective reflexiveclass
- проща́тьсяimperfective · infinitive
- проща́ющийсяactive · participle · present
- проща́вшийсяactive · participle · past
- проща́ясьadverbial · participle · present
- проща́вшисьadverbial · participle · past