проноситьсяRussian conjugation
“to shoot/sweep past, to rush/scud past”/[prənɐˈsʲit͡sːə]/imperfective
Aspect partner: пронести́сь
present
| 1st person singular | проношу́сь |
|---|---|
| 2nd person singular | проно́сишься |
| 3rd person singular | проно́сится |
| 1st person plural | проно́симся |
| 2nd person plural | проно́ситесь |
| 3rd person plural | проно́сятся |
future
| 1st person singular | бу́ду проноси́ться |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь проноси́ться |
| 3rd person singular | бу́дет проноси́ться |
| 1st person plural | бу́дем проноси́ться |
| 2nd person plural | бу́дете проноси́ться |
| 3rd person plural | бу́дут проноси́ться |
past
| masculine singular | проноси́лся |
|---|---|
| feminine singular | проноси́лась |
| neuter singular | проноси́лось |
| plural | проноси́лись |
imperative
| 2nd person singular | проноси́сь |
|---|---|
| 2nd person plural | проноси́тесь |
Other forms
- проноси́тьсяcanonical · imperfective
- pronosítʹsjaromanization
- пронести́сьperfective
- 4c imperfective reflexiveclass
- проноси́тьсяimperfective · infinitive
- пронося́щийсяactive · participle · present
- проноси́вшийсяactive · participle · past
- пронося́сьadverbial · participle · present
- проноси́вшисьadverbial · participle · past