подчинитьRussian conjugation
“to subordinate (to), to place (under), to place under the command”/[pət͡ɕːɪˈnʲitʲ]/perfective
Aspect partner: подчиня́ть
future
| 1st person singular | подчиню́ |
|---|---|
| 2nd person singular | подчини́шь |
| 3rd person singular | подчини́т |
| 1st person plural | подчини́м |
| 2nd person plural | подчини́те |
| 3rd person plural | подчиня́т |
past
| masculine singular | подчини́л |
|---|---|
| feminine singular | подчини́ла |
| neuter singular | подчини́ло |
| plural | подчини́ли |
imperative
| 2nd person singular | подчини́ |
|---|---|
| 2nd person plural | подчини́те |
Other forms
- подчини́тьcanonical · perfective
- podčinítʹromanization
- подчиня́тьimperfective
- 4b perfective transitiveclass
- подчини́тьinfinitive · perfective
- подчини́вшийactive · participle · past
- подчинённыйparticiple · passive · past
- подчини́вadverbial · participle · past
- подчини́вшиadverbial · participle · past