отстаиватьRussian conjugation
“to defend, to protect, to hold against enemy attacks”/[ɐt͡sˈstaɪvətʲ]/imperfective
Aspect partner: отстоя́ть
present
| 1st person singular | отста́иваю |
|---|---|
| 2nd person singular | отста́иваешь |
| 3rd person singular | отста́ивает |
| 1st person plural | отста́иваем |
| 2nd person plural | отста́иваете |
| 3rd person plural | отста́ивают |
future
| 1st person singular | бу́ду отста́ивать |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь отста́ивать |
| 3rd person singular | бу́дет отста́ивать |
| 1st person plural | бу́дем отста́ивать |
| 2nd person plural | бу́дете отста́ивать |
| 3rd person plural | бу́дут отста́ивать |
past
| masculine singular | отста́ивал |
|---|---|
| feminine singular | отста́ивала |
| neuter singular | отста́ивало |
| plural | отста́ивали |
imperative
| 2nd person singular | отста́ивай |
|---|---|
| 2nd person plural | отста́ивайте |
Other forms
- отста́иватьcanonical · imperfective
- otstáivatʹromanization
- отстоя́тьperfective
- 1a imperfective transitiveclass
- отста́иватьimperfective · infinitive
- отста́ивающийactive · participle · present
- отста́ивавшийactive · participle · past
- отста́иваемыйparticiple · passive · present
- отста́иваяadverbial · participle · present
- отста́ивавadverbial · participle · past
- отста́ивавшиadverbial · participle · past