отвлекатьRussian conjugation
“to distract, to divert”/[ɐtvlʲɪˈkatʲ]/imperfective
Aspect partner: отвле́чь
present
| 1st person singular | отвлека́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | отвлека́ешь |
| 3rd person singular | отвлека́ет |
| 1st person plural | отвлека́ем |
| 2nd person plural | отвлека́ете |
| 3rd person plural | отвлека́ют |
future
| 1st person singular | бу́ду отвлека́ть |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь отвлека́ть |
| 3rd person singular | бу́дет отвлека́ть |
| 1st person plural | бу́дем отвлека́ть |
| 2nd person plural | бу́дете отвлека́ть |
| 3rd person plural | бу́дут отвлека́ть |
past
| masculine singular | отвлека́л |
|---|---|
| feminine singular | отвлека́ла |
| neuter singular | отвлека́ло |
| plural | отвлека́ли |
imperative
| 2nd person singular | отвлека́й |
|---|---|
| 2nd person plural | отвлека́йте |
Other forms
- отвлека́тьcanonical · imperfective
- otvlekátʹromanization
- отвле́чьperfective
- 1a imperfective transitiveclass
- отвлека́тьimperfective · infinitive
- отвлека́ющийactive · participle · present
- отвлека́вшийactive · participle · past
- отвлека́емыйparticiple · passive · present
- отвлека́яadverbial · participle · present
- отвлека́вadverbial · participle · past
- отвлека́вшиadverbial · participle · past