обтекатьRussian conjugation
“to flow around, to circumvent”/[ɐptʲɪˈkatʲ]/imperfective
Aspect partner: обте́чь
present
| 1st person singular | обтека́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | обтека́ешь |
| 3rd person singular | обтека́ет |
| 1st person plural | обтека́ем |
| 2nd person plural | обтека́ете |
| 3rd person plural | обтека́ют |
future
| 1st person singular | бу́ду обтека́ть |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь обтека́ть |
| 3rd person singular | бу́дет обтека́ть |
| 1st person plural | бу́дем обтека́ть |
| 2nd person plural | бу́дете обтека́ть |
| 3rd person plural | бу́дут обтека́ть |
past
| masculine singular | обтека́л |
|---|---|
| feminine singular | обтека́ла |
| neuter singular | обтека́ло |
| plural | обтека́ли |
imperative
| 2nd person singular | обтека́й |
|---|---|
| 2nd person plural | обтека́йте |
Other forms
- обтека́тьcanonical · imperfective
- obtekátʹromanization
- обте́чьperfective
- 1a imperfective transitiveclass
- обтека́тьimperfective · infinitive
- обтека́ющийactive · participle · present
- обтека́вшийactive · participle · past
- обтека́емыйparticiple · passive · present
- обтека́яadverbial · participle · present
- обтека́вadverbial · participle · past
- обтека́вшиadverbial · participle · past