облегчитьRussian conjugation
“to alleviate, to lighten, to facilitate, to ease, to relieve (pain)”/[ɐblʲɪxˈt͡ɕitʲ] | [ɐˈblʲext͡ɕɪtʲ]/perfective
Aspect partner: облегча́ть
future
| 1st person singular | облегчу́, обле́гчу |
|---|---|
| 2nd person singular | облегчи́шь, обле́гчишь |
| 3rd person singular | облегчи́т, обле́гчит |
| 1st person plural | облегчи́м, обле́гчим |
| 2nd person plural | облегчи́те, обле́гчите |
| 3rd person plural | облегча́т, обле́гчат |
past
| masculine singular | облегчи́л, обле́гчил |
|---|---|
| feminine singular | облегчи́ла, обле́гчила |
| neuter singular | облегчи́ло, обле́гчило |
| plural | облегчи́ли, обле́гчили |
imperative
| 2nd person singular | облегчи́, обле́гчи |
|---|---|
| 2nd person plural | облегчи́те, обле́гчите |
Other forms
- облегчи́тьcanonical
- обле́гчить*canonical · perfective
- облегча́тьimperfective
- 4b // 4a perfective transitiveclass
- облегчи́тьinfinitive · perfective
- обле́гчитьinfinitive · perfective
- облегчи́вшийactive · participle · past
- обле́гчившийactive · participle · past
- облегчённыйparticiple · passive · past
- oblexčónnyjparticiple · passive · past
- облегчи́вadverbial · participle · past
- обле́гчивadverbial · participle · past
- облегчи́вшиadverbial · participle · past
- обле́гчившиadverbial · participle · past