морщитьRussian conjugation
“to wrinkle (one's nose)”/[ˈmorɕːɪtʲ] | [mɐrˈɕːitʲ] | [ˈmorɕːɪtʲ]/imperfective
Aspect partners: смо́рщить, намо́рщить
present
| 1st person singular | мо́рщу |
|---|---|
| 2nd person singular | мо́рщишь |
| 3rd person singular | мо́рщит |
| 1st person plural | мо́рщим |
| 2nd person plural | мо́рщите |
| 3rd person plural | мо́рщат |
future
| 1st person singular | бу́ду мо́рщить |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь мо́рщить |
| 3rd person singular | бу́дет мо́рщить |
| 1st person plural | бу́дем мо́рщить |
| 2nd person plural | бу́дете мо́рщить |
| 3rd person plural | бу́дут мо́рщить |
past
| masculine singular | мо́рщил |
|---|---|
| feminine singular | мо́рщила |
| neuter singular | мо́рщило |
| plural | мо́рщили |
imperative
| 2nd person singular | мо́рщи, мо́рщь |
|---|---|
| 2nd person plural | мо́рщьте |
Other forms
- мо́рщитьcanonical · imperfective
- mórščitʹromanization
- смо́рщитьperfective
- намо́рщитьperfective
- 4a[③] imperfective transitiveclass
- мо́рщитьimperfective · infinitive
- мо́рщащийactive · participle · present
- мо́рщившийactive · participle · past
- мо́рщимыйparticiple · passive · present
- мо́рщенныйparticiple · passive · past
- мо́рщаadverbial · participle · present
- мо́рщивadverbial · participle · past
- мо́рщившиadverbial · participle · past