избегнутьRussian conjugation
“to avoid, to refrain from”/[ɪzˈbʲeɡnʊtʲ]/perfective
Aspect partner: избега́ть
future
| 1st person singular | избе́гну |
|---|---|
| 2nd person singular | избе́гнешь |
| 3rd person singular | избе́гнет |
| 1st person plural | избе́гнем |
| 2nd person plural | избе́гнете |
| 3rd person plural | избе́гнут |
past
| masculine singular | избе́г, избе́гнул |
|---|---|
| feminine singular | избе́гла |
| neuter singular | избе́гло |
| plural | избе́гли |
imperative
| 2nd person singular | избе́гни |
|---|---|
| 2nd person plural | избе́гните |
Other forms
- избе́гнутьcanonical · perfective
- izbégnutʹromanization
- избега́тьimperfective
- 3°a[⑤⑥] perfective intransitiveclass
- избе́гнутьinfinitive · perfective
- избе́гшийactive · participle · past
- избе́гнувшийactive · participle · past
- избе́гнутыйparticiple · passive · past
- избе́гнувadverbial · participle · past
- избе́гшиadverbial · participle · past
- избе́гнувшиadverbial · participle · past
- избежа́тьalternative