глушитьRussian conjugation
“to stun”/[ɡɫʊˈʂɨtʲ]/imperfective
Aspect partner: заглуши́ть
present
| 1st person singular | глушу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | глуши́шь, глу́шишь |
| 3rd person singular | глуши́т, глу́шит |
| 1st person plural | глуши́м, глу́шим |
| 2nd person plural | глуши́те, глу́шите |
| 3rd person plural | глуша́т, глу́шат |
future
| 1st person singular | бу́ду глуши́ть |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь глуши́ть |
| 3rd person singular | бу́дет глуши́ть |
| 1st person plural | бу́дем глуши́ть |
| 2nd person plural | бу́дете глуши́ть |
| 3rd person plural | бу́дут глуши́ть |
past
| masculine singular | глуши́л |
|---|---|
| feminine singular | глуши́ла |
| neuter singular | глуши́ло |
| plural | глуши́ли |
imperative
| 2nd person singular | глуши́ |
|---|---|
| 2nd person plural | глуши́те |
Other forms
- глуши́тьcanonical · imperfective
- glušítʹromanization
- заглуши́тьperfective
- 4b // 4c⑦ imperfective transitiveclass
- глуши́тьimperfective · infinitive
- глуша́щийactive · participle · present
- глуши́вшийactive · participle · past
- глуши́мыйparticiple · passive · present
- глушённыйparticiple · passive · past
- глуша́adverbial · participle · present
- глуши́вadverbial · participle · past
- глуши́вшиadverbial · participle · past