выломатьRussian conjugation
“to break down (a door, etc.)”/[ˈvɨɫəmətʲ]/perfective
Aspect partner: выла́мывать
future
| 1st person singular | вы́ломаю |
|---|---|
| 2nd person singular | вы́ломаешь |
| 3rd person singular | вы́ломает |
| 1st person plural | вы́ломаем |
| 2nd person plural | вы́ломаете |
| 3rd person plural | вы́ломают |
past
| masculine singular | вы́ломал |
|---|---|
| feminine singular | вы́ломала |
| neuter singular | вы́ломало |
| plural | вы́ломали |
imperative
| 2nd person singular | вы́ломай |
|---|---|
| 2nd person plural | вы́ломайте |
Other forms
- вы́ломатьcanonical · perfective
- výlomatʹromanization
- выла́мыватьimperfective
- 1a perfective transitiveclass
- вы́ломатьinfinitive · perfective
- вы́ломавшийactive · participle · past
- вы́ломанныйparticiple · passive · past
- вы́ломавadverbial · participle · past
- вы́ломавшиadverbial · participle · past