воздвигатьRussian conjugation
“to erect, to raise”/[vəzdvʲɪˈɡatʲ]/imperfective
Aspect partner: воздви́гнуть
present
| 1st person singular | воздвига́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | воздвига́ешь |
| 3rd person singular | воздвига́ет |
| 1st person plural | воздвига́ем |
| 2nd person plural | воздвига́ете |
| 3rd person plural | воздвига́ют |
future
| 1st person singular | бу́ду воздвига́ть |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь воздвига́ть |
| 3rd person singular | бу́дет воздвига́ть |
| 1st person plural | бу́дем воздвига́ть |
| 2nd person plural | бу́дете воздвига́ть |
| 3rd person plural | бу́дут воздвига́ть |
past
| masculine singular | воздвига́л |
|---|---|
| feminine singular | воздвига́ла |
| neuter singular | воздвига́ло |
| plural | воздвига́ли |
imperative
| 2nd person singular | воздвига́й |
|---|---|
| 2nd person plural | воздвига́йте |
Other forms
- воздвига́тьcanonical · imperfective
- vozdvigátʹromanization
- воздви́гнутьperfective
- 1a imperfective transitiveclass
- воздвига́тьimperfective · infinitive
- воздвига́ющийactive · participle · present
- воздвига́вшийactive · participle · past
- воздвига́емыйparticiple · passive · present
- воздвига́яadverbial · participle · present
- воздвига́вadverbial · participle · past
- воздвига́вшиadverbial · participle · past