вклинитьRussian conjugation
“to insert with a wedge, to wedge”/[ˈfklʲinʲɪtʲ] | [fklʲɪˈnʲitʲ]/perfective
Aspect partner: вкли́нивать
future
| 1st person singular | вкли́ню, вклиню́ |
|---|---|
| 2nd person singular | вкли́нишь, вклини́шь |
| 3rd person singular | вкли́нит, вклини́т |
| 1st person plural | вкли́ним, вклини́м |
| 2nd person plural | вкли́ните, вклини́те |
| 3rd person plural | вкли́нят, вклиня́т |
past
| masculine singular | вкли́нил, вклини́л |
|---|---|
| feminine singular | вкли́нила, вклини́ла |
| neuter singular | вкли́нило, вклини́ло |
| plural | вкли́нили, вклини́ли |
imperative
| 2nd person singular | вкли́нь, вклини́ |
|---|---|
| 2nd person plural | вкли́ньте, вклини́те |
Other forms
- вкли́нитьcanonical
- вклини́ть*canonical · perfective
- вкли́ниватьimperfective
- 4a // 4b perfective transitiveclass
- вкли́нитьinfinitive · perfective
- вклини́тьinfinitive · perfective
- вкли́нившийactive · participle · past
- вклини́вшийactive · participle · past
- вкли́ненныйparticiple · passive · past
- вклинённыйparticiple · passive · past
- вкли́нивadverbial · participle · past
- вклини́вadverbial · participle · past
- вкли́нившиadverbial · participle · past
- вклини́вшиadverbial · participle · past